{گل های تازه ی شماره ی 69}

تحلیل آواز گل هاي 4 (روی ب):

در دستگاه همایون

با همکاری استادان:

ایرج

پرویز یاحقی

منصور صارمی

و

امیر ناصر افتتاح

غزل از: سعدی

گوینده: آذر پژوهش

صدابردار: ایرج حقیقی

دستگاه همایون که يكي از هفت دستگاه اصلي موسيقي ايراني به روايت ميرزا عبدالله است، حالت عرفاني ويژه اي دارد. ويژگي هاي يك انسان كامل از قبیل قدرت اندیشه را می توان در لابلای این دستگاه آوازی زیبا یافت. بداهه نوازي كه اولين اصل موسيقي ايراني است در درآمدهاي اين دستگاه به خوبي قابل اجراست و نوازنده ي توانا و آگاه به موسيقي رديف و همچنين با تكنيك مي تواند به مدت زمان طولاني در درآمدهاي دستگاه همايون بداهه نوازي كند، بدون آنكه ملودي تكراري در نوازندگي او پيدا شود. بعضي از گوشه هاي محلي موسيقي نواحي ايران وارد اين دستگاه شده اند که می توان به گوشه ی بختياري و گوشه ی دزفولي اشاره کرد. مهم ترین گوشه های این دستگاه عبارتند از: همایون، باوی،  مخالفک، موالیان،  بختیاری، چکاوک، بسته نگار،  موالیان،  راک کشمیر، بیداد، نی داود، شاه پسندی،  بویر احمدی، ضربی بویر احمدی،  نهفت  نفیر، ضربی نفیر،  شوشتری، ابراهیمی،  باغ اردشیر،  دزفولی، شاهین، نصیرخانی،  کین سیاوش،  ماه رضایی،  تنگستانی، گنج باد آورد،  سوز و گداز،  شمعونی،  لیلی و مجنون ، جامه دران،  منصوری،  حدی، کهگیلویه، چنگی،  آذرندی،  مثنوی شوشتری، دشتی ارژن.

و اما اجرای برنامه و آواز استاد ایرج:

مقدمه همايون با ويولن در ريتم تر كيبي سنگين  6/8كه در ادامه تبديل به8/6 سرعت (16/6) مي شود

درآمد همايون با تحرير (مکث روی نت 5E)،

شعر:

بسيار سفربايد تا پخته شود خامي

صوفي نشود صافي تا در نكشد جامي

      (درآمد)

شعر:

اي بلبل اگر نالي من باتو هم آوازم

تو عشق گلي داري من عشق گل اندامي

      (درآمد دوم)

      تحرير گوشه بيداد (مکث روی نت 4G)،

شعر:

باشد كه تو خود روزي ازماخبري پرسي

ورنه كه برد هيهات ازما به تو پيغامي

       (بيداد)

       تحرير بيداد (ایست روی نت 5G)،

شعر:

گرچه شب مشتاقان تاريك بود اما

نوميد نبايد بود از روشني بامي

      (فرود با تحریر)

شعر:

سعدي به لب دريا دردانه كجا يابي

در كام نهنگان رو گر مي طلبي كامي

      تحریر

      (بازگشت به درآمد همايون).

دانلود آواز:

گل های تازه شماره 69

**************************

توضیح برای دوستان علاقمند آوازخوانی:

برخی از دوستان عزیز در مواقعی پیام هایی را به طور خصوصی به من فرستاده و سوال کرده اند چه غذاهایی برای آوازخوان مناسب و کدام غذاها نامناسب می باشند. در اینجا مجالی فراهم شده تا پاسخ این دوستان عزیز علاقمند به خوانندگی را بدهم.

اول در خصوص گرفتگی صدای برخی آوازخوانان در حین تحریر یا اوج توضیح بدهم. بهترین کار برای این دسته از خوانندگان خوردن "آب نخود پخته" و همچنین "نیم لیوان آب نیمه جوشیده" و یا حتی یک لیوان "شربت جوشانده ی گیاه شیرین بیان" قبل از خواندن می باشد که نتیجه ی معجزه آسایی به دست می دهد! برنامه ی غذایی خوانندگان باید کاملا تنظیم شده و اصولی باشد (نه مثل برخی خوانندگان که همه رقمی میل می فرمایند و بعد لب به چهچهه می گشایند!). مناسب ترین مواد غذایی برای آوازخوانان موسیقی اصیل ایرانی عبارتند از: چغندر، غذاهای آب پز، شیر، زرده ی تخم مرغ، شلغم و عدس. اما غذاهایی که خواننده (مخصوصا قبل از خواندن یا اجرای برنامه) باید از آنها پرهیز نماید، بدین قرار می باشند: ترشی، فلفل، سرخ کردنی ها، کیک و شیرینی و مواد چرب. ماست و دوغ و نوشابه و چای و قهوه نیز تاثیر منفی بر تارهای صوتی حنجره می گذارند. در میان خوانندگان، خوراک خوش مزه ی "قورمه سبزی" نیز به عنوان قاتل حنجره و چهچهه معروف است! {شنیده ام در گذشته های دور در مجلسی که همه ی بزرگان آواز ایران شرکت داشته اند، وقتی خوانندگان می فهمند غذا قورمه سبزی است، لب به آن نمی زنند زیرا قرار بوده بعد از غذا در مجلس بخوانند و تنها کسی که به جای یک پرس دو پرس میل می نمایند، استاد ایرج بوده! و بعد هم که می خوانند همه از قدرت حنجره ی این استاد بزرگ شگفت زده می شوند چرا که در بداهه خوانی آنقدر زیبا تحریر کرده که هیچ اثری از دو پرس قورمه سبزی در آن وجود نداشته است!}. ضمنا شما دوستان باید به خاطر بسپارید که فشار بی حد و حصر بر حنجره می تواند عواقب سوئی را برای تارهای صوتی تان به همراه داشته باشد!